fbpx
Dreamland cover art Myrthe Lisanne

Soms, zoals vandaag, voelt álles abstract en conceptueel. Voldoen de woorden, concepten, kaders en verhalen die ik hoor, die ik lees en die ik mezelf vertel niet meer.

Ik stijg uit boven kaders, concepten en verhalen en neem waar. Ik ben de waarnemer en zie: ik ben zoveel meer. Wij zijn zoveel meer. Het leven en alles wat dat bevat en omvat, is zoveel meer. Het is zoveel groter. En woorden kunnen dit niet bevatten, ze kunnen er alleen naar wijzen. Ze kunnen ons alleen maar wijzen naar wat we te doen hebben: eenwording met de ongrijpbare grootsheid en waarheid van wat het leven is.

Ik voel op een dag als vandaag dat het (weer) tijd is ons te bevrijden van alle kaders, verhalen en concepten die ons klein houden, gevangen houden, die ons soms blind maken voor de grootsheid in ons en buiten ons. Die ons doen vergeten waarom we hier ook alweer zijn, wat we te doen hebben, waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan.

Alles voelt zoveel groter en veelomvattender dan ik, of wij, ons er nu een voorstelling van kunnen maken. Zoveel groter dan dat wat we als mensen denken te kennen, weten, zien en aannemen voor wat waar is.

Geen enkel verhaal, geluid of woord is bevredigend, sluitend of het juiste. En niet vanuit een onrust, maar meer vanuit een berusting dat we het nooit kunnen bevatten als we het vanuit waar we nu staan, proberen te grijpen of begrijpen.

We kunnen alleen maar stil zijn en ervaren, beleven en voelen, tot we het begrijpen. Zonder woorden, zonder kaders. Tot we elkaar in de ogen kunnen kijken en het kunnen zien.

En wanneer je het ziet, zie je het.
Wanneer je het voelt, voel je het.
Wanneer je het Weet, weet je het, tot in het diepste van je vezels.

Dus vandaag ben ik in stilte en de waarnemer van wat ik voel. Ik ben in mijn hart en wacht daar, terwijl ik een word en expandeer, op elke moedige ziel die samen met mij die verstilling durft te betreden. Die vol moed voorbij concepten, verhalen en identiteiten durft te gaan, om dat te vinden wat woorden niet (meer) kunnen omschrijven of nog niet kunnen verklaren.

Ik wacht in mijn hart in stilte op de moedige ziel die bereid is te overstijgen en te verblijven in eenheid, te verblijven in het Al.
Samen allang verbonden
Tot we het kunnen bevatten en iemand het verwoorden zal.

Zoals het altijd ging
Zoals het altijd gaat
Zoals het altijd zal zijn

In liefde