fbpx
Myrthe Lisanne

Overgave en vertrouwen hebben hun intrede in mijn leven gedaan. Als 2 oude bekende vrienden zitten ze aan mijn keukentafel en moedigen ze me aan. Ik voel door hen kracht, wijsheid en rust.

Ik zit al uren te genieten van hun bezoek. Ik staar af en toe naar buiten en als ik afgeleid raak en vergeet dat ze er zijn, dan fluisteren ze zachtjes in mijn oor: ‘stop even, kijk om je heen, kijk écht.’

En ik kijk dan en ik Zie. Ik word wakker en ik haal adem. Het is goed, voel ik. Het is allang goed. Het is allemaal goed. Het was altijd al goed en het zal altijd goed zijn.

Wat een opluchting. Wat een verademing en wat een vrijheid.

Want wat heb ik er een reis voor afgelegd afgelopen jaar om hier uit te komen. Maar het was het dubbel en dwars waard.

Ik heb alles wat me in de weg stond – om alle delen van mezelf en het leven radicaal te accepteren en omarmen – aangekeken, gevoeld, geuit en getransformeerd.

Ik ben letterlijk aan het opruimen geweest en ik voel me nu lichter, krachtiger en dichter bij mezelf en mijn hart dan ooit. And I love it.

Ik transformeerde hierdoor onrust naar rust, angst naar vertrouwen, leegte naar ruimte, en alle onvrijheid naar VRIJHEID.

Het was een diepe emotional release journey van huilen, schreeuwen, bang zijn, boos zijn, leegte voelen, wanhoop, moedeloosheid en machteloosheid.

Ik ben op reis geweest om álle delen van mezelf te vinden en te verenigen.

Ja al die delen die we normaal liever verstoppen omdat we hebben geleerd dat het niet oké is om die te laten zien, laat staan het te voelen. Die delen waarvan we soms willen dat ze er niet zijn, omdat dat makkelijker is, omdat we dan sneller geaccepteerd worden, omdat we dan niet als gek of zwaar of gevoelig bestempeld worden.

Die delen die zo onderdeel zijn van ons mens-zijn, maar die we zo goed hebben leren verstoppen.

Die delen die vastzitten in ons lichaam, en (fysieke) blokkades worden omdat we ze niet durven los te laten. Omdat we dat niet hebben geleerd, omdat we geen leven kennen na het loslaten van die delen.

Maar wat een bevrijding als dit er allemaal wel mag zijn. Als we het wel mogen en durven uiten, laten zien, als we het mogen en durven vasthouden en liefhebben. Om het vervolgens te troosten, helen en los te laten.

Wat een reis, maar wat een belangrijke reis! Wat is het mijn missie om het belang van VOELEN, DELEN & HELEN met de wereld te delen.

Om het belang van emoties doorvoelen en loslaten te delen. En wat zijn emoties mooi en wijs. Wat zijn ze soms krachtiger dan je je ooit zou kunnen bedenken en soms zo zacht en liefdevol. Emoties hebben ons zoveel te vertellen en zoveel te laten zien.

En wat is kwetsbaarheid een cadeau. Wat is het prachtig om in plaats van je hart te sluiten, je hart te openen. Om je gevoel te mogen delen, om in verbinding te blijven met anderen.

Een open hart, nodigt een open hart uit. En wat heeft de wereld meer open harten nodig.

Wat hebben we het toch nodig dat we weer durven voelen met zijn allen, durven uiten wat er van binnen leeft. Wat hebben we het nodig dat gevoel en emotie wél weer mee mogen doen hier op aarde. En wat is het toch een groot deel van onze natuur en ons mens zijn.

Hoe is het zover gekomen dat we dit deel van ons zover hebben weggestopt?

Onze gevoeligheid, emoties en kwetsbaarheid zijn onze kracht. Onze ingang naar binnen en onze opening naar buiten. Naar verbinding van hart tot hart. Naar liefde, warmte, geborgenheid en veiligheid. Naar innerlijke vrede en hiermee naar uiterlijke vrede.

En wat is het nodig dat we ons weer veilig gaan voelen om kwetsbaar te zijn. Want ik kan me goed voorstellen dat dit heel spannend voelt of bijna eng. Het is alle remmen los en vol overgave duiken in je gevoelswereld.

Wat tref je daar aan? Hoe uit je dan iets? Wat moet je met alles wat je voelt?

Maar het is het grootste cadeau dat je jezelf kunt doen op weg naar een vrijer en lichter leven.

Op weg naar radicale zelfacceptatie en zelfexpressie.

Hoe meer we voelen
Hoe meer we uiten
Hoe meer we delen,
Hoe meer we helen.

Hoe minder pijn
Hoe minder zwaarte
Hoe meer liefde
Meer vertrouwen

We worden lichter
Op weg naar het licht
Omdat de enige weg vooruit,
de weg naar binnen is

Opdat de enige weg vooruit,
de weg naar binnen is.