fbpx
Dreamland cover art Myrthe Lisanne

Een paar weken geleden ging ik in volledige eenzaamheid en afgescheidenheid slapen. Tot ik wakker werd in eenheid en heelheid en voor de wonderbaarlijke creatie die de Aarde is!

Prachtig.

Voor ik ging slapen stelde ik de vraag: hoe kan ik toch in godsnaam alles wat ik Weet, Voel, Ervaar en Zie integreren in mijn aardse lichaam hier op aarde? Het is zoveel en soms zo moeilijk. Zo groots en ongrijpbaar.

Ik werd midden in de nacht wakker met een prachtig antwoord op mijn vraag. Of laten we zeggen een prachtige openbaring. Ik werd wakker voor het wonder dat de Aarde is.

‘De integratie is niet nodig omdat het Aardse en het Spirituele 1 en dezelfde zijn.’

JA! Eureka.

Mijn illusie van afscheiding verdween. Mijn mind (dat deel in mij dat mijn gedachten, concepten, verhalen en identiteiten creëert) maakte er 2 werelden van, de 1 verhevener dan de ander en dat creëerde de afstand en het lijden onder die afstand.

Het creëerde ook een illusie dat ik me buiten 1 van de 2 zou kunnen plaatsen. Dat je kunt zeggen: dat ben ik wel en dat ben ik niet.

Wat een bevrijding. Ik kon de Aarde plots weer zien voor wat ze werkelijk was! Een van de vele goddelijke creaties van het Al. Een station in een veel groter netwerk. Maar net zo goddelijk als elk ander station. Elk ander moment van bestaan en van beleving.

Wanneer ik de Aarde zie voor wat ze werkelijk is, verdwijnt de illusie van afscheiding tussen ‘boven’ en ‘beneden’. Tussen licht en donker.

En wanneer ik dat begrijp kan ik alles als goddelijke creatie zien. Ja Alles. Echt alles.

Dit antwoord, dit inzicht, deze veranderende kijk op hetzelfde haalt alle zwaarte weg en het lijden dat ik creëerde door te denken dat ik ‘hier’ niet hoor.

Mijn eenzaamheid en afgescheidenheid maakten plaats voor eenheid en heelheid.

Ik kon van vechten tegen ‘hier’ naar overgave aan ‘hier’. Overgave aan het leven en aan de prachtige plek waar ik ben. Waar we nu zijn!

En ik voelde: dit is wat we te doen hebben. Keer op keer kiezen voor de weg die verenigt in plaats van voor de weg die afscheidt.

Ik kon me vol overgave, overgeven.
Storten in het leven
Dat me is gegeven

En dit gevoel, dit weten, is zo bevrijdend. Het voelt zelfs als de enige weg vooruit.

Van de illusie van afscheiding naar de waarheid van eenheid.

Toen ik wakker werd met die prachtige openbaring, voelde ik eindelijk die rust en vrijheid en gronding waar ik naar had verlangd.

Ik werd wakker uit een lange verwarrende droom en keek met nieuwe ogen naar de wereld en naar mezelf.

Ik keek met nieuwe ogen naar alles om me heen.

Ik zag mezelf eindelijk als noodzakelijk onderdeel van iets groters. Als een wonderbaarlijke schepping en werd nieuwsgierig naar elke minuut die zou volgen.

Ik zag mezelf als de Bedoeling in plaats van als opgeplakt buitenbeentje.

Wakker worden voor de wonderlijke creatie die de Aarde en al haar leven is, is als snappen hoe jij in dit alles past en je daar compleet aan overgeven.

Het is afstemmen op je innerlijke wijsheid, je intuïtie en je gaven en talenten en daar eindelijk de waarde van inzien en dat integreren in je leven hier op aarde en in je handelen.

Het is jouw eigen center vinden, jouw boomstam, die stevig verankeren en van daaruit al jouw creaties laten ontstaan en je ziel tot volledige zelfexpressie laten komen.

Het zorgt ervoor dat je diep van binnen kunt VOELEN dat je precies bent waar je moet zijn, dat alles geregeld is voor je en dat er nog zoveel moois in het verschiet ligt.

Als je dit proces van overgave aan wat is, durft aan te gaan, dan ben je in een complete staat van ontvankelijkheid, van Zijn, van eenheidsbewustzijn. De volgende stap in onze evolutie!

Wanneer we in die staat durven te Zijn en leven, creëren we samen de Nieuwe Aarde.