fbpx
Myrthe Lisanne

Wanneer ik in stilte luister en aanschouw, komt de helderheid.

En woorden kunnen alleen maar wijzen naar die helderheid.

Woorden kunnen niet verwoorden wat mijn inzicht is in de stilte. In de stilte mag ik woorden en daden laten voor wat ze zijn. Mag ik laten ontstaan wie ik kan zijn. Wat ik kan zijn. Wie ik wil zijn.

Woorden kunnen vertellen, stilte kan verklaren.

Woorden kunnen kaderen, stilte kan het Al omvatten. Stilte is het al. Stilte is binnenin het al en buiten het al, stilte is het Al. In stilte ligt de wijsheid. In zijn. Dit groeit in mij.

Het voelt soms onwennig in de stilte. Wie ben ik daar?

Zeker als ik er lang niet ben geweest.

Maar als ik er dan voor kies om er weer te zijn, om erin thuis te komen, ben ik thuis. Ben ik in mijn huis. Ben ik in mijn hart. Ben ik in mij. Ben ik en ben ik niet.

Ik balanceer in de stilte tussen zijn en niet zijn, tussen bestaan en niet bestaan.

In de stilte is het prachtig en warm, soms koud en eenzaam, soms groots en wijs, soms klein en doodeng.

Soms zo diep dat het beangstigend is, soms zo diep dat het me bevrijdt. Soms oppervlakkig en hard, soms oppervlakkig en heel zacht.

De stilte bevat het leven. En leven in de stilte, brengt me bij de kern. Het leven in stilte vertelt me en fluistert me de waarheid en de wijsheid.

Voorbij al mijn kaders. Voorbij mezelf. Voorbij alles wat ik dacht dat waar was en voorbij alles wat ik dacht dat schijn was.

Waarheid en schijn verdwijnen in de stilte en in het transcenderen door de stilte. Boven de stilte en door de stilte.

Wat een prachtige dans.

Ik eer de stilte
In jou en om jou
In mij en om mij
Ik eer de stilte
Omdat alles
Vanuit stilte
Zoveel meer
Of zoveel minder is
Dan ik ooit had
Kunnen denken
In de herrie.